Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Mohammad Hassanzadeh, a 28-year-old father from Bukan, was a dedicated leader in the 2022 "Woman Life Freedom" protests. On November 16, 2022, he was shot and killed by government security forces in his hometown. Prior to his death, Mohammad had already sustained a severe injury to his right eye during the demonstrations, yet he remained committed to the movement, reportedly telling his father, "Maybe tonight is the last night of my life, but we go for the happiness of Iran." The story of Mohammad’s death is deeply intertwined with that of his close friend, Shahriar Mohammadi. Following the shooting, Shahriar guarded Mohammad’s body throughout the night to prevent authorities from seizing it for a forced secret burial. In a tragic turn of events, Shahriar himself was shot and killed by security forces the very next morning while continuing the struggle. Mohammad’s legacy has continued through his family and the community of Bukan. His parents, Ahmad and Azimeh Hassanzadeh, have faced persistent pressure and interrogations by the Intelligence Department for their pursuit of justice. His home has served as a gathering place for other bereaved families; in one symbolic ceremony, mothers of fallen protesters gathered there to replace their black mourning scarves with white ones, signaling their resolve to continue the struggle for freedom in honor of their children.

محمد حسن‌زاده، پدر ۲۸ ساله اهل بوکان، از لیدرهای شجاع اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» بود که در ۲۵ آبان ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی جان باخت. او پیش از کشته شدن، در جریان همین اعتراضات هدف قرار گرفته و بینایی چشم راست خود را از دست داده بود. پدرش در مراسم خاکسپاری او نقل کرد که محمد پیش از رفتن به خیابان گفته بود: «شاید امشب آخرین شب زندگی‌ام باشد، اما برای خوشبختی ایران می‌رویم.» روایت جان‌باختن محمد با فداکاری رفیق دیرینه‌اش، شهریار محمدی، گره خورده است. پس از آنکه محمد هدف گلوله قرار گرفت، شهریار تمام شب را در کنار پیکر او بیدار ماند تا مانع ربودن جسد توسط ماموران امنیتی و تدفین اجباری و مخفیانه او شود. شهریار خود نیز صبح روز بعد در جریان اعتراضات به دست نیروهای حکومتی کشته شد و در کنار رفیقش به خاک سپرده شد. یاد و خاطره محمد حسن‌زاده همچنان در میان خانواده‌های دادخواه زنده است. والدین او، احمد و عظیمه حسن‌زاده، به دلیل پافشاری بر خون فرزندشان بارها به اداره اطلاعات بوکان احضار و بازجویی شده‌اند. در مراسمی نمادین، خانه‌ی آن‌ها میزبان مادران جان‌باختگان بوکان بود که طی آن، این مادران به نشانه پایداری و ادامه راه فرزندانشان، شال‌های سیاه عزا را با روسری‌های سفید معاوضه کردند.